Resûlullah "sallallahü aleyhi ve sellem", ümmetinin başına gelecek hâli haber vererek, (Ümmetim yetmişüç fırkaya ayrılacak. Bunlardan, yetmişikisi, doğru yoldan saparak, Cehenneme gidecek. Bir fırkası, benim ve Eshâbımın izinde, doğru yolda kalacaktır) buyurdu. Doğru yolda kalan bu fırkaya (Ehl-i sünnet) denildi.

Bu fırkalardan en eskisi ve kötüsü olanı, zaman zaman, ahmaklar arasında yayılmakta ve îmansızlar tarafından koz olarak kullanılmakta, körüklenmektedir. Son zamanlarda bastırdıkları, eskiden düzme (Hüsniyye) kitabına ve arasıra câmi kapılarında câhil halka dağıttıkları broşürlere ve sözlerine dikkat edilirse, hiçbir ilmî temele dayanmadığı, vak'a ve olayları değiştirdikleri, âyet-i kerime ve hadis-i şeriflere yanlış, bozuk mâna verdikleri görülür. Saçma sapan sözlerine inandırmak için, kıymetli birkaç kitabın ismini veriyor. Bunlarda da böyle yazılı diyorlar. Fakat, bu kıymetli kitaplardan bir satır yazı gösteremiyorlar. Câhiller, bu kitapların ismini duyunca, bunları doğru ve haklı sanıyor. Bunların bozuk ve çürük iftirâları ve Ehl-i sünnet âlimlerinin Kur'an-ı kerim ile ve hadis-i şerifler ile bildirdikleri doğru inanışlar, seyyid Abdülhakîm Efendinin "kuddise sirruh" (Eshâb-ı kirâm) risâlesinde çok değerli vesikalarla açıklanmıştır. Bu kitabın baskısı yapılırken, kitapta adı geçen meşhûrların hâl tercümelerini de, muhterem okuyucularımıza tanıtmak için, elif bâ sırası ile, ikiyüzaltmış beş isim üzerinde lüzûmlu bilgi verilmiştir. (Eshâb-ı kirâm) kitabımızın birinci baskısı 1982 senesinde yapıldı. Allahü teâlânın lutfu ve ihsânı ile, şimdi yirmidokuzuncu baskısını yapmak nasip oldu.

Allahü teâlâ, müslümanların, bu kitabı, dikkat ile ve insâf ile okuyarak doğru yolu anlamalarını nasip eylesin! [Eshâb-ı Kirâm; Önsöz]

Ali Râmitenî hazretleri buyurdular ki:

"Talebenin, maksadına kavuşması için çok çalışması, nefsini terbiye etmek için çok uğraşması lâzımdır. Fakat bir yol vardır ki, nefsi itmînâna kavuşturup, rûhu kısa zamanda yüksek derecelere ulaştırır. O da; Allahü teâlânın sevgili kullarından birinin gönlünü kazanmaktır. Zîrâ, onların kalbi, Allahü teâlânın nazar ettiği yerdir."

"Hallâc-ı Mansûr zamânında, büyük mürşid Abdülhâlık Goncdüvânî hazretlerinin talebesinden birisi bulunmuş olsa idi, elbette ona imdâd edip, tasavvufun en yüksek makamlarına çıkarır idi. Hallâc-ı Mansûr da o hâllere düşmezdi."

"Allahü teâlâya hiç isyân etmediğiniz bir dille duâ ediniz ki, duânız kabûl olsun."

"Duânızı öyle bir delil araya koyarak edin ki, o günah işlememişlerden olsun. O delil, Allah dostudur. Onlara tevâzu ve sevgi gösterin ki, sizin için duâ etsinler."

"İki hâlde kendinizi sakının: Söz söylerken ve yemek yerken." [Huzur Pınarı Mail Grubu]