Ayın ikiye ayrılması

“Peygamber-i zîşân”ın bir işâreti ile,
Gökyüzünde "Dolunay", ayrılmıştı ikiye.

"Velîd ibni Mugîre" ve "Ebû Cehil", bir gün,
Mübârek huzûruna gelerek o Resûl’ün,

Dediler: (Hakîkaten Peygambersen sen eğer,
Şu gökte duran ayı, ikiye ayırıver.)

Onlara buyurdu ki Peygamber Efendimiz:
(Eğer bunu yaparsam, îmân eder misiniz?)

Müşrikler, cevâbında hemen (Evet) deyince,
Peygamber Efendimiz, duâ etti hemence.

Ayın ondördü olup, Ay, “yuvarlak” idi tam.
Geldi halkın içine Resûl aleyhisselâm.

Mübârek parmağıyla işâret eyleyince,
“Ay” ikiye ayrıldı mûcize gereğince.

Yarısı Ebu Kubeys, yarısı Kuay Kıan,
Dağları üzerinde görünüverdi o an.

Bir müddet öyle durup, sonradan birleştiler.
Bu hâle, gözleriyle şâhid oldu müşrikler.

Bir kaçının ismini söyleyip Resûl o an,
Buyurdu: (Şâhid olun, ey filân ve ey filân!)

Sonra, müslümânlara seslenip bizâtihî,
Buyurdu: (Ey mü'minler, şâhid olun siz dahî!)

Müşrikler, mûcizeyi gördüler de âşikâr,
Yine inâtlarından ettiler onu inkâr.

Dediler: (Muhammed'in sihridir bu da artık.
Zîrâ kabûl eder mi bunu akıl ve mantık?

Eğer bu, Muhammed'in bir sihri değil ise,
Her yerden görülmüştür o zaman bu hâdise.

Başka yerlerden gelen insanlara soralım.
Onlar da görmüş müdür, bunu araştıralım.

Ayın bölündüğünü onlar da görmüş ise,
Deriz ki sihir değil, gerçektir bu hâdise.)

Onlar, aralarında konuşup böyle hemen,
Bunu araştırmaya başladılar âcilen.

Dışarıdan Mekke'ye gelenlere sordular.
Dışarıya adamlar gönderip sordurdular.

Her kime sordularsa onlar bu hâdiseyi,
Hepsi, gördüklerini söylediler bu şeyi.

Hep ittifak halinde dediler ki şöylece:
(Evet, ay iki parça olmuştu filân gece.

Ayın ondördü olup, tam “Tepsi gibi”ydi ay.
Hâdiseyi o gece gördük biz gâyet kolay.)

Her kime sordularsa bu şeyi o müşrikler.
Herbirinden, hep aynı cevâbı işittiler.

Ama inkâr ettiler yine bu mûcizeyi.
Halbuki gözleriyle görmüşlerdi bu şeyi.

İnkârcıların başı, “Ebû Cehil”di yine.
Başladı ifsâd eden inkârcı sözlerine.

Dedi: (Ebû Tâlib'in yetîminin bu sihri,
Başladı yerden sonra, göklere de te'sîri.)

(Huzur Pınarı Mail Grubu)

971 [m.1563] yılında doğmuş ve 1034 [m.1624] yılında vefât etmiş olan, ikinci bin yılının müceddîdi, İmâm-ı Rabbânî Ahmed Fârûkî Serhendi hazretleri, islâm dîninin Kur’ân-ı kerîm ve Hadîs-i Şerîflerden sonra, üç numaralı kitâbı olan (MEKTÛBÂT) kitâbını yazmışdır. Üç cild ve aslı fârisî olan mektûbât kitâbında (536) mektûb vardır. İmâm-ı Rabbânî hazretleri bu eserinde, insanoğlunun rûhî hastalıklarının tedâvî yollarını göstermiş, islâm dînine nasıl inanılacağı, ibâdetlerin ehemmiyyeti, Evliyâlık, Resûlullahın güzel ahlâkı, islâmiyyet, tarîkat ve hakîkatin ayrı-ayrı şeyleri olmadıkları gâyet açık bir şekilde îzâh edilmişdir. (Mektûbat Tercemesi) kitâbı, (Mektûbât)ın birinci cildinin tercemesidir. İkinci ve üçüncü cildden, lüzûmlu görülen mektûbların tercemeleri, (Tam İlmihâl Seâdet-i Ebediyye) ve diğer kitâblarımızda mevcûddur.

On sekizinci yüzyılın sonu ve on dokuzuncu yüzyılın başında Irak ve Şam'da yetişmiş büyük velîlerdendir. İnsanlara hak yolu göstererek hakîki saâdete, kurtuluşa kavuşturan ve Silsile-i aliyye adı verilen âlimler ve velîler zincirinin yirmi dokuzuncusudur. Asrının müceddidi idi. Ömrünü İslâmiyeti öğrenmek ve öğretmekle geçiren Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî hazretleri pekçok talebe yetiştirip, İslâm memleketlerine gönderdi. Bu zâtlar, İslâm memleketlerine gidip İslâmiyetin emir ve yasaklarını anlattılar. İnsanlar bu zâtların vesîle olmasıyla dünyâ ve âhiret saâdetine kavuştular. Mevlânâ Hâlid-i Bağdâdî hazretleri, ayrıca çeşitli ilimlerde birçok eserler de neşretti.